Resmi Gazete'de yayımlanan bu karar, özellikle yıllık izin hesabında hafta tatili günlerini de izin süresine dahil eden işyerleri açısından büyük önem taşıyor. Dava dosyasında, işçinin toplam 28 gün yıllık ücretli izin hakkı olduğu belirlendi. İşveren, işçinin iki farklı dönemde toplam 28 gün izin kullandığını gösteren belgeler sundu. Ancak Yargıtay, bu izin tarihleri içinde toplam 4 hafta tatili günü bulunduğunu tespit etti.
Yüksek Mahkeme, bu 4 günün yıllık izin süresinden düşülemeyeceğine karar verdi. Böylece işçinin gerçekte 28 değil, 24 gün yıllık izin kullandığı kabul edildi. İşçinin kullanmadığı 4 günlük yıllık izin alacağı bulunduğu sonucuna varıldı.
HAFTA TATİLİ BİR GÜN OLARAK HESAPLANDI
Kararda haftalık izin hesabı da netleştirildi. İşyerinde haftada 6 gün çalışma düzeni bulunduğu için hafta tatili her hafta için 1 gün olarak hesaplandı.
Yargıtay, yıllık izin hakkının ücrete dönüşebilmesi için iş sözleşmesinin sona ermiş olması gerektiğini de vurguladı.
4857 sayılı İş Kanunu’nun 56. maddesine göre, yıllık ücretli izin günlerinin hesabında izne denk gelen ulusal bayram, hafta tatili ve genel tatil günleri izin süresinden sayılmıyor.
YILLIK İZİN KULLANIMINDA YAZILI BELGE ZORUNLULUĞU
Kararda dikkat çeken bir diğer nokta ise ispat yükü oldu. İşçinin yıllık izinlerini kullandığını kanıtlama yükümlülüğü işverene ait. Yani işveren, yıllık izin kullanımını yazılı belgelerle ortaya koymak zorunda.
Bu karar, çalışanların yıllık izin hakkının korunması açısından önemli bir hatırlatma niteliği taşıyor. Artık izin hesabı yapılırken yalnızca takvim günleri değil, izin dönemine denk gelen hafta tatili ve resmi tatiller de ayrıca dikkate alınacak.
