Kara delikler ışığı tamamen içine hapseden yapılar olarak bilinse de, onları evrenin uzak bölgelerinden görünür kılan asıl süreç çevrelerindeki fiziksel etkileşimlerdir. Dev kütleçekimine yakalanan gaz ve toz bulutları, “akresyon diski” adı verilen yapıda kara deliğin etrafında hızla dönmeye başlar ve bu hareket sırasında aşırı sürtünme ile milyonlarca dereceye kadar ısınır.
Bu aşırı ısınma sonucunda ortaya çıkan güçlü enerji ve radyasyon, kuasar olarak adlandırılan olağanüstü parlak kozmik yapıları oluşturur. Bu sistemler, tek başına milyarlarca yıldızın toplam ışığından daha parlak olabilmektedir. Dünya’dan yaklaşık 12,8 milyar ışık yılı uzaklıktaki bu dev kara delikte ise madde çok yüksek hızlarla yutulurken, açığa çıkan enerji evrenin derinliklerine yoğun X-ışını yayılımı olarak ulaşmaktadır.
